باكى نيست به شهادت دادن بر اقرار زن در حالى كه روى پوشيده ولى شناخته شده است ، يا مردى كه با او محرم است و او را مىشناسد حضور داشته باشد و بداند كه اين همان زنى است كه در باره اش شهادت داده مىشود ، ولى فقهاء عامّه قبول ندارند زنى كه روى پوشيده است در بارهء اقرارش شهادت دهند جز اينكه روى بگشايد و او را ببينند . 3347 - محمّد بن حسن صفّار - رضى الله عنه - به امام عسكرى عليه السّلام نوشت كه : مردى مىخواهد در بارهء زنى كه به او محرم نيست شهادت دهد در حالى كه زن پوشيده و در پرده است ، ولى كلامش را مىشنود و دو تن شاهد عادل هم شهادت مىدهند كه او دختر فلان كس است كه اقرار مىكند و اين كلام خود اوست آيا شهادت بر اقرارش جايز است يا نه و بايد روى خود را بگشايد تا با چشم او را شناسائى كند ؟ امام عليه السّلام در جواب نوشت « نقابى افكند و با نقاب نزد شهود حاضر شود به يارى خداوند » و اين توقيع « دستخط » كه به خطَّ مبارك امام مىباشد اكنون نزد من موجود است . شرح : « در صورتى كه تنها نقاب همراه با معرّف باشد كمتر مىتوان تقلَّب كرد و كسى را به جاى كسى ديگر معرّفى نمود ولى در صورت ستر و چادر و عبايه با عدم حضور معرّف تقلَّب زيادتر است » .